На асабістым прыёме

Сёння ў Цэнтральным Доме афіцэраў міністр абароны Рэспублікі Беларусь генерал-лейтэнант Андрэй Раўкоў правёў прыём грамадзян па асабістых пытаннях. Большасць пытанняў датычылася праходжання ваеннай службы. Усе рашэнні па заяўленых праблемах былі прынятыя ў адпаведнасці з заканадаўствам.

Жыхарка горада Бабруйска звярнулася да кіраўніка ваеннага ведамства з пытаннем працоўных адносін паміж наймальнікам і работнікам. Міністр абароны ўважліва выслухаў заяўніцу, ёй былі дадзены рэкамендацыі па рашэнні яе праблемы. Разам з тым варта нагадаць, што Закон аб зваротах грамадзян і юрыдычных асоб не распаўсюджваецца на звароты, якія тычацца адносін работніка і наймальніка.

Жыхарку Брэсцкай вобласці цікавіла пытанне выплаты страхавой дапамогі сем'ям ваеннаслужачых. Ёй патлумачылі, што ў адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь "Аб статусе ваеннаслужачага» жыццё і здароўе ваеннаслужачых, ваеннаабавязаных на час праходжання ваенных або спецыяльных збораў, а таксама рэзервістаў пры знаходжанні на занятках і вучэбных зборах (далей - застрахаваныя асобы) падлягаюць абавязковаму дзяржаўнаму страхаванню за кошт сродкаў рэспубліканскага бюджэту. У выпадку гібелі (смерці) застрахаванай асобы або ўстанаўлення інваліднасці, якая адбылася ў выніку ранення (кантузіі), траўмы, калецтва, захворвання альбо атрымання ім цяжкага або менш цяжкага цялеснага пашкоджання, якое не прывяло да інваліднасці, лёгкага цялеснага пашкоджання пры выкананні ім абавязкаў ваеннай службы, пацверджаных медыцынскім заключэннем, акрамя выпадкаў, прадугледжаных часткамі другой-чацвёртай гэтага артыкула, выплачваецца аднаразовая страхавая сума ў памеры: 250 базавых велічынь - членам сям'і загінулага (памерлага) застрахаванай асобы (яго нашчадкам). Таксама жанчыне патлумачылі парадак далейшых дзеянняў для атрымання дадзенай страхоўкі.

Варта падкрэсліць, што ў адпаведнасці з вышэйуказаным Законам заяўнікі абавязаны ветліва адносіцца да работнікаў арганізацый і індывідуальных прадпрымальнікаў і іх работнікам, не дапускаць ужывання нецэнзурных альбо абразлівых слоў і выразаў. На жаль, асобныя заяўнікі, што пазіцыяніруюць сябе праваабаронцамі, забываюць пра гэта і будуюць свой зварот па прынцыпе: лепшая абарона - гэта напад, дапускаючы ў сваіх выказваннях павышаны тон, галаслоўныя абвінавачванні, заявы, якія не маюць пацверджання і не заснаваны на фактах, а таксама высновы, якія не адпавядаюць рэчаіснасці.

З пытаннем аказання дапамогі па выдачы дакументаў і выплаце страхавой дапамогі сям'і Рыштоўскага М.В. звярнулася да міністра абароны Гарачка Н.І. і сястра Рыштоўскага М.В. Грыцкевіч М. М. Раней на некаторых інтэрнэт-рэсурсах была размешчана інфармацыя аб адмове Белдзяржстраха ў выплаце страхавой сумы сям'і вышэйпаказанага грамадзяніна ў сувязі з яго смерцю. У адказе службовых асоб Белдзяржстраху на зварот сям'і было пазначана: «Паколькі смерць Рыштоўскага М.В. наступіла ад захворвання, атрыманага ў перыяд ваеннай службы, і не звязаная з выкананнем абавязкаў ваеннай службы, Белдзяржстрах не мае законных падстаў для выплаты страхавой сумы па абавязковым дзяржаўным страхаванні ваеннаслужачых».

Зразумець гора маці і сястры, якія страцілі адзінага сына і брата, можна. Як можна зразумець і іх жаданне разабрацца ў прычынах смерці дарагога чалавека. Пагадзіцеся, кожны, хто сутыкнуўся з падобнай бядой, напэўна, паступіў бы падобным чынам. Але не менш важна ўмець, адкінуўшы эмоцыі, уключыць здаровы сэнс і розум. Непрыемна, прызнаюся, было чуць беспадстаўныя абвінавачванні ў адрас міністра абароны, спецыялістаў, якія прысутнічалі на асабістым прыёме, і ўсяго афіцэрскага корпуса ў тым, што менавіта яны давялі чалавека да смерці. Хто хоць раз у жыцці сутыкаўся з такім захворваннем, як анкалогія, разумее, што ніхто не застрахаваны ад гэтага. І лекі, якія маглі б спыніць гэтую страшную хваробу, вучоныя, на жаль, яшчэ не знайшлі. Нават ранняе дыягнасціраванне не заўсёды прыводзіць да станоўчых вынікаў лячэння гэтай хваробы.

«Вы не жадаеце нічога рабіць», «вы здзекуецеся над намі», «вы не дапамаглі нічым сям'і, толькі кінулі няшчасных 300 рублёў», «вы выкінулі салдата, як кацяня, паміраць», «вы адмаўляецеся ад адказнасці». Можна было б спісаць усе гэтыя фразы на эмацыйную боль сваякоў памерлага. Але яны, як і правакацыйныя абвінавачванні ў хамстве службовых асоб Міністэрства абароны, галаслоўна і на павышаных танах гучалі з вуснаў Гарачка Н.І. Зрэшты, такія паводзіны на асабістых прыёмах кіраўніка ваеннага ведамства - звыклая норма для заяўніцы. Прыйшоўшы на асабісты прыём да міністра абароны, жанчына прадставіла сябе як кандыдата ў дэпутаты, які абараняе правы грамадзян Рэспублікі Беларусь. Аднак, згодна з дзеючым заканадаўствам, паўнамоцтваў па прадстаўленні інтарэсаў іншых асоб статус кандыдата ў дэпутаты не дае. Таксама грамадзянка Гарачка Н.І. не падала юрыдычных дакументаў, якія даюць ёй права прадстаўляць інтарэсы трэцяй асобы. Нягледзячы на гэта, міністр абароны заяўніцу прыняў і уважліва выслухаў.

Што тычыцца аказання дапамогі сям'і памерлага Рыштоўскага М.В., то раней Міністэрства абароны паведамляла, што адпаведныя органы праводзяць следчую работу па ўстанаўленні прычыны смерці. Пытанне страхавога рэгулявання таксама знаходзіцца не ў кампетэнцыі Міністэрства абароны.

Аднак пакуль вырашаецца пытанне з выплатай страхавой сумы, афіцэрскі корпус не пакінуў сям'ю ваеннаслужачага ў няпростай сітуацыі: з маці ваеннаслужачага падтрымліваецца кантакт, быў арганізаваны збор сродкаў сярод членаў Афіцэрскага сходу злучэння, у якім праходзіў службу Рыштоўскі М.В. У кастрычніку маці Міхаіла пералічаны грашовыя сродкі ў суме больш за тысячу рублёў. Варта заўважыць, што па просьбе родных Міхаіла яго не звольнілі ў запас, выявіўшы злаякасную пухліну. Ваенныя медыкі зрабілі ўсё магчымае, каб правесці неабходныя даследаванні, арганізаваць высокапрафесійнае лячэнне і палегчыць стан маладога чалавека. На першую хіміятэрапію Міхаіла вазілі з 432-га галоўнага ваеннага клінічнага медыцынскага цэнтра Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь у Рэспубліканскі навукова-практычны цэнтр анкалогіі і медыцынскай радыялогіі, там жа малады чалавек і аднаўляўся пасля яе, а ўжо затым родныя папрасілі звольніць маладога чалавека з ваеннай службы ў самыя кароткія тэрміны. І толькі пасля гэтага ваеннаслужачага звольнілі ў запас па хваробе.

Што датычыць медыцынскіх дакументаў, якія прасіла даць Грыцкевіч М.М., то трэба зазначыць: у адпаведнасці з пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 30 снежня 2012 года № 1256 «Аб некаторых пытаннях выдачы і сведчання копій дакументаў, якія тычацца правоў і (або) законных інтарэсаў грамадзян, у тым ліку індывідуальных прадпрымальнікаў і юрыдычных асоб" копія пасведчання аб хваробе можа быць выдадзена сваякам Рыштоўскага М.В. пры асабістай іх прысутнасці і пасля прадстаўлення дакументаў, якія пацвярджаюць сваяцтва. Гэтыя тлумачэнні ўжо былі дадзены маці ваеннаслужачага раней.

Грамадзянка Гарачка Н.І. таксама ўзняла пытанне работы ваенных псіхолагаў. Варта падкрэсліць, што гэта ўжо трэці яе зварот па адным і тым жа пытанні. Раней ёй былі дадзены па іх усе тлумачэнні і накіраваны адказы ў пісьмовым выглядзе. У гэты раз яна зноў заявіла аб тым, што адказ ёй не быў прадстаўлены. Кіраўнік ваеннага ведамства ўказаў выходныя дадзеныя адказу на яе ліст і асабіста перадаў яго копію.