У Міністэрстве абароны ва ўрачыстай абстаноўцы праводзілі ў запас генерал-маёра Вадзіма Дзенісенку

У Міністэрстве абароны ва ўрачыстай абстаноўцы праводзілі ў запас камандуючага сіламі спецыяльных аперацый Узброеных Сіл Беларусі генерал-маёра Вадзіма Дзенісенку.

У мерапрыемстве прынялі ўдзел Міністр абароны Рэспублікі Беларусь генерал-лейтэнант Віктар Хрэнін і Дзяржаўны сакратар Савета Бяспекі Рэспублікі Беларусь генерал-лейтэнант Аляксандр Вальфовіч, які давёў Указ Прэзідэнта аб узнагароджанні камандуючага ордэнам «За службу Радзіме» I ступені. Такім чынам, Вадзім Дзенісенка стаў першым поўным кавалерам гэтага ордэна ва Узброеных Сілах суверэннай Беларусі.

Дзяржаўны сакратар Савета Бяспекі Рэспублікі Беларусь генерал-лейтэнант Аляксандр Вальфовіч:

«Вадзім Іванавіч ва Узброеных Сілах праслужыў больш за 41 год, прайшоў практычна ўсе камандныя пасады. Больш за пяць гадоў камандаваў 38-й гвардзейскай дэсантна-штурмавой брыгадай, намеснік камандуючага сіламі спецыяльных аперацый, намеснік камандуючага войскамі аператыўнага камандавання. І больш за 12 гадоў на пасадзе камандуючага сіламі спецыяльных аперацый.

Ведаю яго мэтанакіраванасць, прынцыповасць, патрыятычнасць. Ён зрабіў вельмі многае для будаўніцтва і развіцця Узброеных Сіл, свайго роду войск.

Такія людзі фарміруюць аўтарытэт нашых Узброеных Сіл, аўтарытэт нашай краіны».

Кіраўнік ваеннага ведамства генерал-лейтэнант Віктар Хрэнін падкрэсліў, што ўвесь пройдзены генерал-маёрам Вадзімам Дзенісенкам службовы шлях стаў прыкладам вернасці абавязку і адказнага стаўлення да людзей, а падначаленыя клічуць яго не інакш як «беларускім дэсантным бацей»:

«Вадзім Іванавіч з самага пачатку свайго службовага шляху раўняўся на лепшы вынік і не шукаў да яго абыходных шляхоў. У раннія гады, надзеўшы чорны мундзір з пунсовымі пагонамі, ён паставіў перад сабой высокую мэту і ўпэўнена ішоў да яе на працягу многіх гадоў.

Прайшоўшы ўсе пасады ад камандзіра ўзвода да камандуючага элітным родам войск — сіламі спецыяльных аперацый Узброеных Сіл, Вадзім Іванавіч на кожнай з іх аднолькава адказна ставіўся да даручанага ўчастку працы, разумеючы, што за любой задачай стаяць у першую чаргу людзі.

Пад кіраўніцтвам Вадзіма Іванавіча выраслі цэлыя пакаленні выдатных генералаў і афіцэраў, якія з гонарам і годнасцю выконваюць свой прафесійны абавязак сёння і працягнуць гэта з не меншай стараннасцю рабіць заўтра.

Больш за дзесяць гадоў генерал Дзенісенка камандаваў сіламі спецыяльных аперацый. Яго заслугі ў пытаннях развіцця і ўдасканалення роду войск пераацаніць немагчыма. Сёння ССА — гэта войскі, якія здольныя выконваць самыя складаныя задачы ў любых умовах абстаноўкі.

Валодаючы высокім інтэлектам і велізарнай працаздольнасцю, Вадзім Іванавіч стаў для таварышаў па службе беспярэчным аўтарытэтам, прыкладам і ўзорам добрасумленнага стаўлення да сваёй справы, а падначаленыя клічуць яго не інакш як «беларускім дэсантным бацей».

Не выпадкова, што сярод усіх дасягненняў генерала Дзенісенкі ёсць адно ўнікальнае. Ён адзіны ва Узброеных Сілах ваеннаслужачы — поўны кавалер ордэнаў «За службу Радзіме».

Няма ніякіх сумненняў, што і пасля звальнення ў запас на любой ніве Вадзім Іванавіч будзе дакладна і аддана служыць сваёй Айчыне.

А ва Узброеных сілах, у першую чаргу ў яго родным родзе войск — сілах спецыяльных аперацый, традыцыі, закладзеныя ім, будуць з гонарам працягнуты».

У ходзе мерапрыемства Міністр абароны прадставіў асабоваму складу Узброеных Сіл Беларусі новага камандуючага сіламі спецыяльных аперацый — палкоўніка Аляксандра Ільюкевіча.

Гаворачы аб гадах службы, генерал-маёр Вадзім Дзенісенка адзначыў пройдзены камандаваннем шлях, выкананне задач у найбольш складаныя перыяды, а таксама падкрэсліў высокі ўзровень боегатоўнасці і прафесіяналізм ваеннаслужачых сіл спецыяльных аперацый:

«Як і ў любога камандуючага, у мяне былі свае цяжкасці, свае праблемы. Перыяд станаўлення камандавання быў скончаны. Трэба было даваць вынік, рухацца наперад, дасягаць мэтаў. Напэўна, такім вялікім экзаменам стаў дваццаты год, калі камандаванне як орган кіравання з усімі злучэннямі і воінскімі часткамі выконвала тыя задачы, якія перад намі стаялі. Лічу, што выканалі мы іх годна і вельмі добра. Далей быў дваццаць другі год і падзеі ў Казахстане — і зноў убыццё камандавання, убыццё туды аператыўнай групы, асабовага складу і выкананне задач.

Мы, напэўна, былі першыя ва Узброеных Сілах, калі 38-ю брыгаду разгортвалі да штата ваеннага часу з выхадам з ваенных гарадкоў, са здачай гарадкоў органам мясцовага кіравання. Выконвалі задачы на шасці палігонах…

Успамінаць тут можна шмат. Час ішоў, выконваліся вельмі вялікія задачы, было шмат усяго зроблена. У гэтым заслуга калектыву. Не важна, хто там будзе цяпер камандаваць ці хто быў да. Ёсць калектыў прафесіяналаў, здольных выканаць любую задачу, здольны падстроіцца пад тую сітуацыю, якая ёсць, і дасягнуць патрэбны вынік. З гэтай камандай не страшна нічога рабіць.

На сённяшні дзень мы выйшлі на тое, да чаго мы імкнуліся: 95% афіцэраў з вышэйшай адукацыяй, тое, што нам было неабходна на пачатковым этапе. Гэта значыць, тут прагрэс, рух наперад ёсць. Я лічу, што на сёння камандаванне — гэта, напэўна, адзін з самых боегатовых органаў у маштабе Узброеных Сіл. Гонар бярэ за людзей, за тых, каго выхавалі, за тых, хто рухаецца наперад. Нават на сённяшні дзень з чатырох намеснікаў Міністра два — выхаванцы сіл спецыяльных аперацый. Да гэтага яшчэ адзін быў.

Значыць, мы людзі запатрабаваныя, людзі, здольныя да выканання любых задач».

Лейтэнант Анастасія Банэт, «Ваяр», фота Арцёма Берасценя і Паўла Матусевіча