- Навіны
- Узброеныя Сілы
- Ваенная адукацыя
Памочнік міністра абароны па ідэалагічнай рабоце ва Узброеных Сілах - начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Міністэрства абароны генерал-маёр Леанід Касінскі правёў навучальны семінар для кіраўнікоў па ваенна-патрыятычным выхаванні школ Маладзечанскага раёна.
Удзельнікі семінара абмеркавалі пытанні ваенна-патрыятычнага выхавання вучняў як важнейшага механізма фарміравання грамадзяніна, патрыёта, абаронцы Айчыны.
Пасля завяршэння занятку генерал-маёр Леанід Касінскі азнаёміўся з матэрыяльна-тэхнічнай базай школы, наведаў народны музей Памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў, залу Памяці ахвяр генацыду беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны на Маладзечаншчыне і адказаў на пытанні журналістаў.
Пра семінар для кіраўнікоў па ваенна-патрыятычным выхаванні:
— У першую чаргу, праводзячы такія сустрэчы з кіраўнікамі па ваенна-патрыятычным выхаванні, сустракаючыся з людзьмі на месцах, на зборах у Ваеннай акадэміі, мы хочам, каб у людзей выпрацавалася адзінае разуменне іх мэт і прызначэння. Таму што, на жаль, ёсць факты, калі некаторыя кіраўнікі па ваенна-патрыятычным выхаванні не разумеюць тых мэт і задач, якія ўскладзены на іх, і займаюцца падменай выкладчыка дапрызыўнай падрыхтоўкі. А мэты і задачы ў службовых асоб, якія называюцца кіраўнікамі па ваенна-патрыятычным выхаванні, крыху іншыя.
Генерал-маёр Леанід Касінскі адзначыў, што галоўная задача кіраўнікоў па ваенна-патрыятычным выхаванні - патрыятычнае выхаванне ва ўсіх сэнсах і разуменнях гэтага паняцця.
Аб формах і метадах работы з моладдзю:
- Сёння вельмі шмат формаў і метадаў работы. Гэта ў тым ліку і старыя формы і метады, якія нельга адкідаць, неабходна дабаўляць тыя сучасныя тэхнічныя сродкі, якія сёння ў нас ёсць. Напрыклад, такія формы патрыятычнага выхавання, як ваенна-патрыятычныя гульні «Зарніца», «Зарнічка», «Арляня». Сёння многія кіраўнікі па ваенна-патрыятычным выхаванні, дадаючы сучаснасць у гэтую яшчэ савецкую форму патрыятычнага выхавання, робяць вялікія поспехі. Яны пачынаюць размаўляць з нашымі дзецьмі на адной мове. Сёння ёсць маса магчымасцей: выкарыстоўваць сучасныя гаджэты, праводзіць розныя віктарыны, конкурсы, гістарычныя квэсты. Прасцей за ўсё ўзяць і забараніць, сказаць, што тэлефон шкодны, але складаней знайсці падыход, як выкарыстоўваць гэты гаджэт.
Ці ёсць попыт на патрыятызм сярод моладзі:
- Наша маладое пакаленне імкнецца быць патрыётамі, імкнецца выказаць у тых ці іншых учынках свае патрыятычныя пасылы. У нас ёсць прыклады, калі дзяўчынка з Мінска ездзіць займацца ў патрыятычны клуб у Асіповічах. І мы прапаноўвалі ёй месца ў патрыятычным клубе ў Мінску, але яна сказала, што не, я хачу займацца менавіта ў Асіповічах, у мяне там дзядуля служыў. І дзяўчынка кожную суботу а 5-й раніцы ўстае і едзе ў Асіповічы для таго, каб разам з хлопцамі паўдзельнічаць у занятках у патрыятычным клубе.
Аб патрыятычным цэнтры ў Брэсце і формах патрыятычнага выхавання:
- Гэты цэнтр будзе прапрацоўваць розныя метадычныя матэрыялы для рэгіянальных цэнтраў, якія знаходзяцца ў розных гарадах і сёлах Рэспублікі Беларусь. Патрыётамі павінны быць усё. І выхоўваць трэба ўсіх. Таму, напэўна, у клубы прыходзяць найбольш актыўныя хлопцы.
А ёсць яшчэ маса розных форм і спосабаў патрыятычнага выхавання, якімі можна ахапіць тых хлопцаў, якія не ўваходзяць у склад патрыятычных клубаў. Гэта розныя мерапрыемствы, якія праводзяцца сёння ў вайсковых часцях. Вось, напрыклад, за перыяд летніх канікулаў на базе воінскіх часцей прайшлі аздараўленне ў летніх патрыятычных лагерах больш як 14,5 тысяч хлопчыкаў і дзяўчынак. Яны імкнуцца патрапіць і ў першую змену, і ў другую змену, а хтосьці нават запісваецца на ўсе тры змены. Гэтыя ўсе формы работы сёння запатрабаваны ў нашай моладзі.
Што рабіць, каб выхаваць патрыёта?
- Патрыёта павінны выхоўваць усё. І выхаванне патрыёта пачынаецца, звычайна, у сям'і. Нават сама тэорыя патрыятычнага выхавання, у цэлым, прадугледжвае тры асноўныя стадыі. Гэта стадыя прывіцця - пачатковая школа і сям'я. Стадыя прыняцця - гэта ўжо сярэдняя школа, ВНУ. І стадыя дзейнасці, калі чалавек выказвае свае патрыятычныя пачуцці пэўнымі ўчынкамі.
Лейтэнант Яўген Лапушка, «Ваяр», фота аўтара